غزل شمارهٔ 1429

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
کار سرجوش کند درد ایاغی که مراست
1

کار سرجوش کند درد ایاغی که مراست

پر طاوس بود پای چراغی که مراست

2

نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب

تر نگردد ز می ناب دماغی که مراست

3

خانه خلق اگر از روزنه روشن گردد

دل سیه می شود از روزن داغی که مراست

4

نیست محتاج به شمع دگران خانه من

هم ز سرگرمی خویش است چراغی که مراست

5

نیست چون لاله مرا چشم به دست دگران

می برون آورد از خویش ایاغی که مراست

6

قسمت خال ز کنج دهن خوبان نیست

صائب از روی زمین کنج فراغی که مراست

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…