غزل شمارهٔ 5221
Toggle stanza 1ندامت بود بار مطلوب خشک
11
ندامت بود بار مطلوب خشک
مپیوند زنهار با چوب خشک
22
به نخل ثمردار پیوند کن
مده دل چو قمری به محبوب خشک
33
مزن با خط سبز چین بر جبین
که سوهان روح است مکتوب خشک
44
مگر بوی یوسف به کنعان گذشت؟
که چون سرو شد تازه یعقوب خشک
55
به اهل خرابات مفروش زهد
که آتش فتد زود در چوب خشک
66
بود زاهد ژاژخا را کلام
چو گردی که خیزد ز جاروب خشک
77
ز آیینه سیراب نتوان شدن
گذشتیم صائب ز مطلوب خشک
Sources
Persian text source: Ganjoor