غزل شمارهٔ 3976
Poet: Saib
Toggle stanza 1غبار معصیت از عفو پایمال شود
11
غبار معصیت از عفو پایمال شود
چو سیل واصل دریا شود زلال شود
22
درین بساط که نعمت ز هم نمی گسلد
ادای شکر کسی می کندکه لال شود
33
چو شمع خودسرخودمی خورم ز غیرت عشق
چرا به گردن او خون من وبال شود
44
دلی چو نافه پر از خون گرم می باید
کجا به خرقه پشمین کس اهل حال شود
55
مباش غره به خوبی که دور چون برگشت
به یک دوهفته مه چارده هلال شود
66
سبکروان به فتادن ز پای ننشینند
شکست شهپر موج شکسته بال شود
77
جدا ازان لب میگون اگر شراب خورم
حباب در قدحم عقده ملال شود
88
غبار خاطرآن تیغ می شود صائب
اگر چوآب گهرخون من زلال شود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor