غزل شمارهٔ 2714
Poet: Saib
Toggle stanza 1روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشود
روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشود
آب در آهن چو لنگر کرد آهن میشود
عشق چون خورشید بر ذرات باشد مهربان
عید پروانه است هر شمعی که روشن میشود
میوهٔ شیرین اگر پیدا شود در سرو و بید
عافیت پیدا درین فیروزه گلشن میشود
تیرهبختی کار صیقل میکند با اهل دل
اختر آیینه روشندل ز گلخن میشود
میشود ابر بلا دست حمایت بر سرم
بر چراغ بخت من فانوس دامن میشود
عشق شورانگیز غفلت را ز سر وا میکند
بیقراری خواب سنگین را فلاخن میشود
گر کنم پهلو تهی صائب ز زاهد دور نیست
هرکه با کودن نشیند زود کودن میشود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آتش شوق طلب آنجا که روشن میشود
گر همه مژگان به هم آریم دامن میشود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1563
طبع خاموشان به نور شرم روشن میشود
درچراغ حسن گوهر آب روغن میشود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1564
هر کجا شمع تماشای تو روشن میشود
از زمین تا آسمان آیینه خرمن میشود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1565
سینهام از درد و داغ عشق روشن میشود
آنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من میشود
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 2715
در چراغ دیدهٔ من آب روغن میشود
بخت چون باشد چراغ از آب روشن میشود
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 2716
Sources
Persian text source: Ganjoor