غزل شمارهٔ 2716

Toggle stanza 1
در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شود
1

در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شود

بخت چون باشد چراغ از آب روشن می‌شود

2

در تجرد رشته واری از تعلق سهل نیست

سوزنی در راه عیسی سد آهن می‌شود

3

می‌توانم رفت سویش در لباس گردباد

گر غبار دل چنین پیراهن تن می‌شود

4

دشمن آیینه‌بینش بود خط غبار

از غبار خط او چون چشم روشن می‌شود؟

5

خونبهای لاله نتوان خواست از باد سحر

خون عاشق کی و بال طرف دامن می‌شود؟

6

صائب از فریاد بلبل شد پریشان خاطرم

این سزای آن که از گلخن به گلشن می‌شود

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor