غزل شمارهٔ 5066

Toggle stanza 1
چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش
1

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش

محضر مکن درست به خون حلال خویش

2

تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟

یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش

3

معراج اعتبار مقام قرار نیست

چون آفتاب سعی مکن درزوال خویش

4

از عالم وجود سبکبار می رود

پیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش

5

یوسف ز کاروان تو غارت رسیده ای است

معمور کن جهان ز زکات جمال خویش

6

آفت کم است مردم پوشیده حال را

صائب برون میار سر از زیر بال خویش

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor