غزل شمارهٔ 5066

Toggle stanza 1
چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش
1

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش

محضر مکن درست به خون حلال خویش

2

تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟

یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش

3

معراج اعتبار مقام قرار نیست

چون آفتاب سعی مکن درزوال خویش

4

از عالم وجود سبکبار می رود

پیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش

5

یوسف ز کاروان تو غارت رسیده ای است

معمور کن جهان ز زکات جمال خویش

6

آفت کم است مردم پوشیده حال را

صائب برون میار سر از زیر بال خویش

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…