غزل شمارهٔ 4811
Toggle stanza 1منقار من ز صبح ازل بود دانه سوز
11
منقار من ز صبح ازل بود دانه سوز
در بیضه بود ناله من آشیانه سوز
22
ای بخت، چشم باز کن این بزم راببین
ماییم و آن نگار وشراب بهانه سوز
33
از چشم او مدار تمنای مردمی
هرگز که دید مردمی از مست خانه سوز
44
خاکسترش به دامن صرصر گره زند
بر طور اگر نظر فکند حسن خانه سوز
55
بلبل دگر به شعله آواز من کجاست ؟
گلبانگ من چو برق بود آشیانه سوز
66
صائب به قطع این غزل تازه تا رسید
آتش چکاند از مژه کلک زبانه سوز
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…