غزل شمارهٔ 1679

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترست
1

ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترست

علاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

2

خطر به قدر فزونی است مالداران را

که خون فاسد، آهن ربای نیشترست

3

مریز پیش بخیل آب روی خود زنهار

که آب تیشه سزاوار نخل بی ثمرست

4

زمین پاک بود کهربای دانه پاک

صدف ز پاکی دامن همیشه پرگهرست

5

ز آفتاب نگردد به رنگ و بو غافل

درین ریاض چو شبنم کسی که دیده ورست

6

ترا ز داغ عزیزان رفته نیست خبر

وگرنه لاله این باغ، پاره جگرست

7

زبان شکوه ندارم ز خاکساریها

چگونه سبز شود دانه ای که پی سپرست؟

8

درآ به عالم بی انقلاب بیرنگی

که ماهتاب و کتان همچو شیر با شکرست

9

یکی هزار شد از سینه بیقراری دل

به مرغ وحشی ما آشیانه بال و پرست

10

ز پرده سوزی شب، صبح شد گریبان چاک

عدوی پرده خویش است هر که پرده درست

11

به مرگ باز نمانند سالکان ز طلب

میان ره نکند خواب هر که دیده ورست

12

می رسیده ز خم جلوه می کند در جام

نهفته های پدر جمله ظاهر از پسرست

13

به قدر پاس ادب فیض می رساند حسن

که جای بهله کوتاه دست، بر کمرست

14

ز دلشکستگی خود غمین مشو صائب

که شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…