غزل شمارهٔ 1680

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست
1

به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست

گره شود به گلو گریه ای که بیجگرست

2

گل نمک به حرامی است تیره روزی داغ

شکسته رنگی خون از خمار نیشترست

3

لبش به حرف عتاب آشنا نگردیده است

هنوز آتش یاقوت، مفلس شررست

4

کدام فتنه گر امشب درین چمن بوده است؟

که رخت لاله پر از خون و گل شکسته سرست

5

نمک ز خنده گل برده است گریه من

ز چشم بی ادبم باغبان باغ ترست

6

کسی که پاس نفس چون حباب نتواند

همیشه چون صدف هرزه خند بی گهرست

7

شکایت از ستم چرخ ناجوانمردی است

که گوشمال پدر خیرخواهی پسرست

8

نخورده ام به دل شبنمی درین گلشن

چو خون لاله و گل خون من چرا هدرست؟

9

هزار طاقت ایوب می شود کمری

چه دستگاه سرین و چه پیچش کمرست

10

لبی که از نفس بوسه رنگ می بازد

چه جای جلوه تبخاله های بد گهرست؟

11

سپر فکند فلک پیش آه من صائب

علاج دشمن غالب فکندن سپرست

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…