غزل شمارهٔ 2653
Toggle stanza 1دستگاه شور من از دامن هامون فزود
11
دستگاه شور من از دامن هامون فزود
چشم آهو پردهها بر وحشت مجنون فزود
22
مینماید گوهر شبتاب در شب خویش را
از خط شبگون فروغ آن لب میگون فزود
33
از دوصد قانون نگردد کشف بر حکمتشناس
آنچه از یک خشت خم بر علم افلاطون فزود
44
گاه باشد خرمنی از دانهای فاسد شود
بخل خاک خشک مغز از صحبت قارون فزود
55
زود عالمگیر گردد چون دو مصرع شد بلند
فتنه صبح قیامت زان قد موزون فزود
66
از فریب نعل وارون فلک غافل شدند
حرص روزیخوارگان زین کاسه وارون فزود
77
جای حیرت نیست، خرمنها تمام از دانهای است
تخم مهر ما اگر زان خال گندمگون فزود
88
بود راز آن دهن پوشیده صائب، از چه روی
خط ظالم پرده دیگر بر آن مضمون فزود
Sources
Persian text source: Ganjoor