رباعی شمارهٔ 109
Toggle stanza 1خیزم قد و بالای چو حورش بینم
11
خیزم قد و بالای چو حورش بینم
وآن طلعت آفتاب نورش بینم
22
گر ره ندهندم که به نزدیک شوم
آخر نزنندم که ز دورش بینم
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

