رباعی شمارهٔ 67

Toggle stanza 1
با دوست به گرمابه درم خلوت بود
1
با دوست به گرمابه درم خلوت بود
وانروی گلینش گل حمام آلود
2
گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟
گفتم به گل آفتاب نتوان اندود

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

آن شاهد غیبی ز نهانخانه بود

زد جلوه کنان خیمه به صحرای نمود

JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 35

زان جنبش و کوشش که دل خسته نمود

چون در ره جست و جوی کاری نگشود

JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 37

آورد به اِضطرارم اوّل به وجود

جز حیرتم از حیات چیزی نفزود

KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 2

از آمدنم نبود گردون را سود

وز رفتن من جاه و جلالش نفزود

KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)راز آفرینش [ 15-1]رباعی 3

از آمدنم نبود گردون را سود

وز رفتن من جلال و جاهش نفزود

KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 60

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود

KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 78

ز آوردنِ من، نبود گردون را سود

وز برُدنِ من، جاه و جمالش نفزود

KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 9

...

...

RudakiRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 12

اکنون که رخت جان جهانی بربود

در خانه نشستنت کجا دارد سود

RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 530

برقی که ز میغ آن جهان روی نمود

چون سوخته‌ای نیست کرا دارد سود

RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 581

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Sources

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor