غزل شمارهٔ 309
Poet: Saadi
Toggle stanza 1ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر
11
ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر
به کمند تو گرفتار و به دام تو اسیر
22
در آفاق گشادهست ولیکن بستهست
از سر زلف تو در پای دل ما زنجیر
33
من نظر بازگرفتن نتوانم همه عمر
از من ای خسرو خوبان تو نظر بازمگیر
44
گرچه در خیل تو بسیار به از ما باشد
ما تو را در همه عالم نشناسیم نظیر
55
در دلم بود که جان بر تو فشانم روزی
باز در خاطرم آمد که متاعیست حقیر
66
این حدیث از سر دردیست که من میگویم
تا بر آتش ننهی بوی نیاید ز عبیر
77
گر بگویم که مرا حال پریشانی نیست
رنگ رخسار خبر میدهد از سر ضمیر
88
عشق پیرانه سر از من عجبت میآید
چه جوانی تو که از دست ببردی دل پیر
99
من از این هر دو کمانخانه ابروی تو چشم
برنگیرم وگرم چشم بدوزند به تیر
1010
عجب از عقل کسانی که مرا پند دهند
برو ای خواجه که عاشق نبود پندپذیر
1111
سعدیا پیکر مطبوع برای نظر است
گر نبینی چه بود فایده چشم بصیر
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
زد سحر طایر قدس ز سر سدره صفیر
که درین دامگه حادثه آرام مگیر
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 443
گرچه طفلی و هنوزت شکر آلوده شیر
دل صد پیر و جوان هست به عشق تو اسیر
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 444
چاکرانت به گه رزم چو خیاطانند
گرچه خیاط نیَند، ای مَلک کشور گیر
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 64
صنما این چه گمانست فرودست حقیر
تا بدین حد مکن و جان مرا خوار مگیر
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1090
نشود پیش دو خورشید و دو مه تاری تیر
گر برد ذرهای از خاطر مختاری تیر
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 84 - در مدح ابوعمر عثمان مختاری شاعر غزنوی