غزل شمارهٔ 23
Toggle stanza 1رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما
11
رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما
فرمای خدمتی که برآید ز دست ما
22
برخاستیم و نقش تو در نفس ما چنانک
هر جا که هست بیتو نباشد نشست ما
33
با چون خودی درافکن اگر پنجه میکنی
ما خود شکستهایم چه باشد شکست ما؟
44
جرمی نکردهام که عقوبت کند ولیک
مردم به شرع مینکشد ترک مست ما
55
شکر خدای بود که آن بت وفا نکرد
باشد که توبهای بکند بتپرست ما
66
سعدی نگفتمت که به سرو بلند او
مشکل توان رسید به بالای پست ما