رباعی شمارهٔ 1878
Poet: Rumi
Toggle stanza 1دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
11
دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
امشب به دغل به هر سویی میافتی
22
گفتم که مرا تا به قیامت جفتی
گو آن سخنی که وقت مستی گفتی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،
وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی،
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)از ازل نوشته [34-26]رباعی 29
ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی
وز هفت و چهار دایم اندر تفتی
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 160
ای آنکه تو در زیرِ چهار و هفتی
وز هفت و چهار، دایم اندر تفتی
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات اصیلشمارهٔ 18
ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی
وز آرزوی روی بتان در تفتی
AttarMukhtar-namehباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستشمارهٔ 13
Sources
Persian text source: Ganjoor