غزل شمارهٔ 1922
Toggle stanza 1ما شادتریم یا تو ای جان
11
ما شادتریم یا تو ای جان
ما صافتریم یا دل کان
22
در عشق خودیم جمله بیدل
در روی خودیم مست و حیران
33
ما مستتریم یا پیاله
ما پاکتریم یا دل و جان
44
در ما نگرید و در رخ عشق
ما خواجه عجبتریم یا آن
55
ایمان عشق است و کفر ماییم
در کفر نگه کن و در ایمان
66
ایمان با کفر شد هم آواز
از یک پرده زنند الحان
77
دانا چو نداند این سخن را
پس کی رسد این سخن به نادان
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای کودک خوبروی حیران
در وصف شمایلت سخندان
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 446
برخیز که میرود زمستان
بگشای در سرای بستان
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 447
دین را حرمیست در خراسان
دشوار ترا به محشر آسان
SanaiDivan-e AshʿarQasaʾidقصیدهٔ شمارهٔ 139 - در نعت امام هشتم (ع)
از خجلت این گنه که عفوش
بر توست نه بر عطای یزدان
UrfiQitʿatشمارهٔ 33 - اعتذار
دیر آمدهای مرو شتابان
ای رفتن تو چو رفتن جان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1920
بازآمد آستین فشانان
آن دشمن جان و عقل و ایمان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1925
برخیز و صبوح را برنجان
ای روی تو آفتاب رخشان
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 1933