غزل شمارهٔ 456

چابک تر از تو در همه عالم سوار نیست

زیباتر از تو در همه عالم نگار نیست

خوش خلعتی ست جسم، ولی استوار نیست

خوش حالتی ست عمر ولی پایدار نیست

خوش خلعتی است جسم ولی استوار نیست

خوش حالتی است عمر ولی پایدار نیست

آن طبع را که علم و سخاوت شعار نیست

از عالمیش فخر و ز زفتیش عار نیست

ما را دماغ جنگ و سر کارزار نیست

ورنه دل دو نیم کم از ذوالفقار نیست

دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست

رحم است بر کسی که دلش برقرار نیست

دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

واثق مشو به او که به عهد استوار نیست

این طرفه آتشی که دمی برقرار نیست

گر نزد یار باشد وگر نزد یار نیست

آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست

نابوده به که بودن او غیر عار نیست