غزل شمارهٔ 2905
Toggle stanza 1اندرآ در خانه یارا ساعتی
11
اندرآ در خانه یارا ساعتی
تازه کن این جان ما را ساعتی
22
این حریفان را بخندان لحظهای
مجلس ما را بیارا ساعتی
33
تا ببیند آسمان در نیم شب
آفتاب آشکارا ساعتی
44
تا ز قونیه بتابد نور عشق
تا سمرقند و بخارا ساعتی
55
روز کن شب را به یک دم همچو صبح
بی درنگ و بیمدارا ساعتی
66
تا ز سینه برزند آن آفتاب
همچو آب از سنگ خارا ساعتی
77
تا ز دارالملک دل برهم زند
ملک نوشروان و دارا ساعتی