رباعی شمارهٔ 1307

Toggle stanza 1
ما برزگران این کهن دشت نویم
1

ما برزگران این کهن دشت نویم

در کشتهٔ شادی همه غم میدرویم

2

چون لالهٔ کم عمر در این دشت فنا

تا سر زده از خاک ببادی گرویم

Sources

Persian text source: Ganjoor