رباعی شمارهٔ 439
Toggle stanza 1هر درویشی که در شکست خویش است
11
هر درویشی که در شکست خویش است
تا ظن نبری که او خیال اندیش است
22
آنجا که سراپردهٔ آنخوش کیش است
از کون و مکان و کل عالم پیش است
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است
وامشب تنم از گریه به روز خویش است
AttarMukhtar-namehباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 1
چندانکه مرا میل به رفتن بیش است
این نفس سگم بر سر کار خویش است
AttarMukhtar-namehباب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدنشمارهٔ 4
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
از خویش برون نیست همه در خویش است
AttarMukhtar-namehباب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید داردشمارهٔ 68