رباعی شمارهٔ 439
Toggle stanza 1هر درویشی که در شکست خویش است
11
هر درویشی که در شکست خویش است
تا ظن نبری که او خیال اندیش است
22
آنجا که سراپردهٔ آنخوش کیش است
از کون و مکان و کل عالم پیش است
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است
وامشب تنم از گریه به روز خویش است
عطارمختارنامهباب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمعشمارهٔ 1
چندانکه مرا میل به رفتن بیش است
این نفس سگم بر سر کار خویش است
عطارمختارنامهباب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدنشمارهٔ 4
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
از خویش برون نیست همه در خویش است
عطارمختارنامهباب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید داردشمارهٔ 68