شمارهٔ 4

هر درویشی که در شکست خویش است

تا ظن نبری که او خیال اندیش است

شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است

وامشب تنم از گریه به روز خویش است

هر جان که به نور قدس پیش اندیش است

از خویش برون نیست همه در خویش است