رباعی شمارهٔ 1076
Poet: Rumi
Toggle stanza 1آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ
آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ
ور کار تو نیکست چه تسبیح و چه جنگ
وانکس که قبولست چه رومی و چه زنگ
تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
گفتی که سیاه است تو را خرقه به رنگ
آورده ام این رنگ من از دیر فرنگ
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 41
کردم به طوافِ خانهٔ یار آهنگ
سنگی دیدم نهاده آنجا بر سنگ
JamiDivan-e AshʿarRubaʿiyatشمارهٔ 74
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
KhayyamTaraneh-ha-ye Khayyam (Sadeq Hedayat)دم را دریابیم [143-108]رباعی 127
ایام زمانه از کسی دارد ننگ
کو در غم ایام نشیند دلتنگ
KhayyamRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 118
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کو در غم ایّام نشیند دلتنگ
KhayyamRubaʿiyat-e Khayyam be Pazhuhesh-e Sayyid ʿAli Mir-Afzaliرباعیات محتملشمارهٔ 33
در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
گشتیم سراپای جهان با دل تنگ
RudakiRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 17
ای بیتو فراخای جهان بر ما تنگ
ما را به تو فخرست و تو را از ما ننگ
SaadiDivan-e AshʿarRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 92
با همت باز باش و با کبر پلنگ
زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1077
برزن به سبوی صحبت نادان سنگ
بر دامن زیرکان عالم زن چنگ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1078
چون چنگ خودت بگیرم اندر بر تنگ
وز پردهٔ عشاق برآرم آهنگ
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1079
Sources
Persian text source: Ganjoor

