غزل شمارهٔ 448
Poet: Naziri Nishapuri
Toggle stanza 1هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارم
هنر در شست و ناوک در کف و زه بر کمان دارم
ولی بر دست و بازو از وفا بندی گران دارم
ز ایمای عزیزان همتی در کار می خواهم
خدنگی بر کمان پیوسته چشمی بر نشان دارم
به وصلش تا رسم صد بار بر خاک افکند شوقم
که نو پروازم و شاخ بلندی آشیان دارم
اگر مستم اگر هشیار دستان سنج دیرینم
ز گل بر هر سر شاخی هزاران داستان دارم
زبان شوریده عشق است گفتارش نمی فهمی
بخوان از چهره ام رازی که با او در میان دارم
کف پایی نخواهد رنجه شد در بزم مغروران
اگر یک دم رخی پامال خاک آستان دارم
«نظیری» خوش دلت، با غمزهای داد و ستد داری
درین سودا شریکم با تو گر صد جان زیان دارم
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
به رنگ شمع ممکن نیست سوز دل نهان دارم
جنون مغزی که من دارم برون استخوان دارم
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2158
در آن محفل کهام من تا بگویم این و آن دارم
جبین سجده فرسودی نیاز آستان دارم
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 2159
ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم
به مضراب غمت چون چنگ بی جان این فغان دارم
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 341
امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم
چه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 5531
شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم
که من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 5532
Sources
Persian text source: Ganjoor