غزل شمارهٔ 49
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1بهار پرده برانداخت روی نیکو را
11
بهار پرده برانداخت روی نیکو را
نمونه گشت جهان بوستان مینو را
22
یکی در ابر بهاری نگر، ز رشته صبح
چگونه میگسلد دانههای لؤلؤ را
33
سفر چگونه توان کرد در چنین وقتی
ز دست چون بتوان داد روی نیکو را
44
به باغ غرقه خونست لاله، دانی چیست؟
ز تیغ کوه بریدهست روزگار او را
55
به وقت صبحدم آواز میدهد بلبل
درون باغ ترنم کنان خوشگو را
66
بیا که تا به چمن دررویم و بنشینم
به بوی گل به کف آریم جام گلبو را
77
چو دست تر شود از باده، آنگهی، خسرو
قفا زنیم مر این عالم جفاجو را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor