غزل شمارهٔ 445

چه سود ازآنکه کم از کبک خوشخرام نیی

که جز به جانب اغیار تیزگام نیی

به حسن ماه تمامی ندانمت ز چه روی

چو ماه نوبه من کم ز کم تمام نیی

به هم مقامی عشاق می کنی آهنگ

چه موجب است که با من درین مقام نیی

منم غلام تو ای پادشاه کشور حسن

چه شد که ملتفت حال این غلام نیی

سزد چو آهوی وحشی که رو نهم در دشت

چنین که با من از خود رمیده رام نیی

مرا چه چشم علیک از لب گهربارت

چو تو ز سنگدلی گوش بر سلام نیی

ز جام می کنی اعراض جامیا گویی

ز سلک جمع مریدان پیر جام نیی