غزل شمارهٔ 444
Toggle stanza 1چون هوای باغ با این شکل موزون کردهای
11
چون هوای باغ با این شکل موزون کردهای
از لب خندان درون غنچه را خون کردهای
22
بر لب جو نیست این گل بل کز اندام چو گل
پیرهن را بر کنار جوی بیرون کردهای
33
نیست هم در آب عکس گل که بهر شست و شوی
جا درون آب با اندام گلگون کردهای
44
بود پابرجا به سان کوه صبرم لیک تو
کوه را از پایمال هجر هامون کردهای
55
هرچه خوبان را بود یکسر تو تنها داری آن
وز همه بر سر معنبر کاکل افزون کردهای
66
دل ز دور خط تو بیرون نمییارد شدن
میندانم زیر لب بازش چه افسون کردهای
77
میدمد بوی جنون عشق جامی زین غزل
گویی استمداد فیض از روح مجنون کردهای
Sources
Persian text source: Ganjoor