Toggle stanza 1
هر که او دعوی مستی می‌کند
1

هر که او دعوی مستی می‌کند

آشکارا بت‌پرستی می‌کند

2

هستی آن را می‌سزد کز نیستی

هر نفس صدگونه هستی می‌کند

3

هر که از خاک درش رفعت نیافت

لاجرم سر سوی پستی می‌کند

4

دل که خورد از جام عشقش جرعه‌ای

بی‌خبر شد، شور و مستی می‌کند

5

دل چو خواهم باختن در پای او

جان ز شوقش پیش دستی می‌کند

6

چند گویی کو جفا تا کی کند؟

ای عراقی، تا تو هستی می‌کند

Sources

Persian text source: Ganjoor

غزل شمارهٔ 103 — Divan-e Ashʿar · ZindeRood