To the Reader
به خوانندهٔ کتاب زبور
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Rhyme: اهیگاهی
Poetic form: Ghazal, Qasida, or Qit‘a
English translation: Mustansir Mir
Reciter: فاطمه زندی
Toggle stanza 1میشود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی
11
میشود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی
دیدهام هردو جهان را به نگاهی گاهی
A straw, at times, becomes the screen of my eye; And with one look, at times, I have seen both the worlds.
22
وادی عشق بسی دور و دراز است ولی
طی شود جادهٔ صدساله به آهی گاهی
The Valley of Love is a long way away, and yet, at times, The journey of a hundred years is covered in a sigh.
33
در طلب کوش و مده دامن امید ز دست
دولتی هست که یابی سر راهی گاهی
Persist in your search, and do not let go of the hem of hope- There is a treasure that, at times, you will find by the way.