غزل شمارهٔ 31
Poet: Allama Iqbal
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Rhyme: اختنشرانگرید
Poetic form: Ghazal, Qasida, or Qit‘a
Toggle stanza 1بر جهان دل من تاختنش را نگرید
بر جهان دل من تاختنش را نگرید
کشتن و سوختن و ساختنش را نگرید
In my heart’s empire, see how He rides spitefully, rides with imperious will to ravage, and to kill!
روشن از پرتو آن ماه دلی نیست که نیست
با هزار آینه پرداختنش را نگرید
No heart is there, but bright gleameth in that moon’s light; a thousand mirrors, see! reflect His coquetry.
آنکه یکدست برد ملک سلیمانی چند
با فقیران دو جهان باختنش را نگرید
To each hand he hath won ten realms of Solomon, yet gambles with it all to gain a poor, mean thrall.
آنکه شبخون بدل و دیدهٔ دانایان ریخت
پیش نادان سپر انداختنش را نگرید
The hearts of such as know swift He assaults; but lo: Before the unwise, unskilled, He casteth down His shield.
Sources
Persian text source: Ganjoor