غزل شمارهٔ 67
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
Toggle stanza 1بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
هزاران ناله خیزد از دل پرکاله پرکاله
Spring is come; bright glances dart in the tulip’s bowl of fire; thousand thousand sighs upspire from each several ember’s heart.
فشان یک جرعه بر خاک چمن از بادهٔ لعلی
که از بیم خزان بیگانه روید نرگس و لاله
Pour a stoup of ruby glow o’er the garden’s dusty bed; strange and shy, in autumn’s dread, tulip and narcissus grow.
جهان رنگ و بو دانی ولی دل چیست میدانی
مهی کز حلقهٔ آفاق سازد گرد خود هاله
Hue-and-scent world fills thine eyes; what the heart is, knowest thou? ’Tis a moon, that round its brow casts a halo of the skies.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
من ار چه هر شب از شبهای هجرش می کنم ناله
ز آه من مبادا بر لبش آزار تبخاله
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 1700
ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله
کنون افتد به جان خون دلم پرکاله پرکاله
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 424
زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله
چنان چون مادر از سوک عروس سیزده ساله
RudakiQasaʾid va Qitʿatشمارهٔ 108
Sources
Persian text source: Ganjoor