Ghazal No. 10
غزل شمارهٔ 10
Poet: Allama Iqbal
Metre: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
Toggle stanza 1هوای فرودین در گلستان میخانه میسازد
هوای فرودین در گلستان میخانه میسازد
سبو از غنچه میریزد ز گل پیمانه میسازد
The breeze of spring makes of the garden a wine-tavern. It casts buds into jar-shapes, and makes of flowers cups.
محبت چون تمام افتد رقابت از میان خیزد
به طوف شعلهای پروانه با پروانه میسازد
When love attains its climax, then no rivalry remains. In flitting round a candle; moths join hands with one another.
به ساز زندگی سوزی به سوز زندگی سازی
چه بیدردانه میسوزد چه بیتابانه میسازد
Life builds, but also burns; and what it burns it builds again. How ruthlessly it burns! How eagerly it builds!
تنش از سایهٔ بال تذروی لرزه میگیرد
چو شاهین زادهٔ اندر قفس با دانه میسازد
An eagle in a cage, when he accepts food offered, becomes so timid that he trembles on seeing shadows of quails’ wings.
بگو اقبال را ای باغبان رخت از چمن بندد
که این جادو نوا ما را ز گل بیگانه میسازد
O gardener, tell Iqbal to be off from the garden, for this spellbinding singer makes men forget the roses.
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
فرنگیطلعتی کز دین مرا بیگانه میسازد
اگر در کعبه رو میآورد بتخانه میسازد
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 3013
به داغی عشق کار مردم دیوانه میسازد
خوش آن ساقی که کار بحر از پیمانه میسازد
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 3014
خرد، دارالشفا و جهل، محنتخانه میسازد
خراب مستیام، کاین هردو را ویرانه میسازد
UrfiGhazaliyatغزل شمارهٔ 225
هوای کوی او آوارهام از خانه میسازد
فسون او پدر را از پسر بیگانه میسازد
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 249
چو عریان شد چمن مرغ از ضرورت خانه میسازد
چو قحط گل بود بلبل به آب و دانه میسازد
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 250
Sources
Persian text source: Ganjoor

