Divan-e Ashʿar by Sanai, in the metre مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رباعی شمارهٔ 51محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 52امروز ببر زانچه ترا پیوندست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 53بر من فلک ار دست جفا گستردست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 54تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 55در دام تو هر کس که گرفتارترست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 56مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 57هر خوش پسری را حرکات دگرست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 58هر روز مرا با تو نیازی دگرست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 59در شهر هر آنکسی که او مشهورست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 60غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

2 couplets

رباعی شمارهٔ 61در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 62گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 63تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 64زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 65ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 66تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 67هر روز مرا ز عشق جان انجامت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 68آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 69آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 70برهان محبت نفس سرد منست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 71شبها ز فراق تو دلم پر خونست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 72آن روز که بیش با من او را کینست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 73در مرگ حیات اهل داد و دینست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 74آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 75آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 76ایام درشت رام بهرام شه‌ست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 77هر چند بلای عشق دشمن کامیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 78در دام تو هر کس که گرفتارترست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 79چندان چشمم که در غم هجر گریست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 80گویند که راستی چو زر کانیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 81کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 82اندر عقب دکان قصاب گویست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 83زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

2 couplets

رباعی شمارهٔ 84عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 85روزی که رطب داد همی از پیشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 86نوری که همی جمع نیابی در مشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 87بس عابد را که سرو بالای تو کشت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 88صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 89بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 90ای عالم علم پیشگاه تو برفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 91رازی که سر زلف تو با باد بگفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 92چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 93افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 94تا کی باشم با غم هجران تو جفت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 95در خاک بجستمت چو خور یافتمت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 96ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 97از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 98دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 99هر چند دلم بیش کشد بار غمت

2 couplets

رباعی شمارهٔ 100سرو چمنی یاد نیاید ز منت

2 couplets

Divan-e Ashʿar by Sanai, in the metre مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

Poems

رباعی شمارهٔ 51–محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52–امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53–بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54–تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55–در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56–مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57–هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58–هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59–در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60–غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61–در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62–گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63–تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64–زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65–ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66–تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67–هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68–آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69–آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70–برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71–شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72–آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73–در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74–آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75–آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76–ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 77–هر چند بلای عشق دشمن کامیست

رباعی شمارهٔ 78–در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 79–چندان چشمم که در غم هجر گریست

رباعی شمارهٔ 80–گویند که راستی چو زر کانیست

رباعی شمارهٔ 81–کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

رباعی شمارهٔ 82–اندر عقب دکان قصاب گویست

رباعی شمارهٔ 83–زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

رباعی شمارهٔ 84–عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

رباعی شمارهٔ 85–روزی که رطب داد همی از پیشت

رباعی شمارهٔ 86–نوری که همی جمع نیابی در مشت

رباعی شمارهٔ 87–بس عابد را که سرو بالای تو کشت

رباعی شمارهٔ 88–صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

رباعی شمارهٔ 89–بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

رباعی شمارهٔ 90–ای عالم علم پیشگاه تو برفت

رباعی شمارهٔ 91–رازی که سر زلف تو با باد بگفت

رباعی شمارهٔ 92–چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

رباعی شمارهٔ 93–افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

رباعی شمارهٔ 94–تا کی باشم با غم هجران تو جفت

رباعی شمارهٔ 95–در خاک بجستمت چو خور یافتمت

رباعی شمارهٔ 96–ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

رباعی شمارهٔ 97–از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

رباعی شمارهٔ 98–دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

رباعی شمارهٔ 99–هر چند دلم بیش کشد بار غمت

رباعی شمارهٔ 100–سرو چمنی یاد نیاید ز منت

رباعی شمارهٔ 51محراب جهان جمال رخسارهٔ تست

رباعی شمارهٔ 52امروز ببر زانچه ترا پیوندست

رباعی شمارهٔ 53بر من فلک ار دست جفا گستردست

رباعی شمارهٔ 54تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

رباعی شمارهٔ 55در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 56مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست

رباعی شمارهٔ 57هر خوش پسری را حرکات دگرست

رباعی شمارهٔ 58هر روز مرا با تو نیازی دگرست

رباعی شمارهٔ 59در شهر هر آنکسی که او مشهورست

رباعی شمارهٔ 60غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است

رباعی شمارهٔ 61در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست

رباعی شمارهٔ 62گر گویم جان فدا کنم جان نفسست

رباعی شمارهٔ 63تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست

رباعی شمارهٔ 64زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست

رباعی شمارهٔ 65ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

رباعی شمارهٔ 66تنگی دهن یار ز اندیشه کمست

رباعی شمارهٔ 67هر روز مرا ز عشق جان انجامت

رباعی شمارهٔ 68آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست

رباعی شمارهٔ 69آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست

رباعی شمارهٔ 70برهان محبت نفس سرد منست

رباعی شمارهٔ 71شبها ز فراق تو دلم پر خونست

رباعی شمارهٔ 72آن روز که بیش با من او را کینست

رباعی شمارهٔ 73در مرگ حیات اهل داد و دینست

رباعی شمارهٔ 74آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست

رباعی شمارهٔ 75آنکس که به یاد او مرا کار نکوست

رباعی شمارهٔ 76ایام درشت رام بهرام شه‌ست

رباعی شمارهٔ 77هر چند بلای عشق دشمن کامیست

رباعی شمارهٔ 78در دام تو هر کس که گرفتارترست

رباعی شمارهٔ 79چندان چشمم که در غم هجر گریست

رباعی شمارهٔ 80گویند که راستی چو زر کانیست

رباعی شمارهٔ 81کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست

رباعی شمارهٔ 82اندر عقب دکان قصاب گویست

رباعی شمارهٔ 83زلفین تو تا بوی گل نوروزیست

رباعی شمارهٔ 84عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

رباعی شمارهٔ 85روزی که رطب داد همی از پیشت

رباعی شمارهٔ 86نوری که همی جمع نیابی در مشت

رباعی شمارهٔ 87بس عابد را که سرو بالای تو کشت

رباعی شمارهٔ 88صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت

رباعی شمارهٔ 89بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت

رباعی شمارهٔ 90ای عالم علم پیشگاه تو برفت

رباعی شمارهٔ 91رازی که سر زلف تو با باد بگفت

رباعی شمارهٔ 92چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت

رباعی شمارهٔ 93افلاک به تیر عشق بتوانم سفت

رباعی شمارهٔ 94تا کی باشم با غم هجران تو جفت

رباعی شمارهٔ 95در خاک بجستمت چو خور یافتمت

رباعی شمارهٔ 96ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت

رباعی شمارهٔ 97از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

رباعی شمارهٔ 98دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت

رباعی شمارهٔ 99هر چند دلم بیش کشد بار غمت

رباعی شمارهٔ 100سرو چمنی یاد نیاید ز منت