رباعی شمارهٔ 54

Toggle stanza 1
تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست
1

تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست

جان و دلم از رنج غمت ناسودست

2

گر باده به گوهر اصل شادی بودست

پس چونکه ز بادهٔ تو رنج افزودست

Sources

Persian text source: Ganjoor