رباعی شمارهٔ 80

ای عقل برو که عاقلی اینجا نیست

گر موی شوی موی ترا گنجانیست

درویشی و عاشقی به هم سلطانیست

گنجست غمِ عشق ولی پنهانیست

کم باد سَری که آن سَران را پا نیست

وان دل که بجان غرقهٔ این سودا نیست

مرغ جان را میل سوی بالا نیست

در شش جهتش پر زدن وپروا نیست

معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست

سرمایهٔ علم خاک بی سامانی ست