Divan-e Ashʿar by Attar, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

غزل شمارهٔ 288عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 289پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

Audio

19 couplets

غزل شمارهٔ 294عقل در عشق تو سرگردان بماند

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 305هر زمانی زلف را بندی کند

Audio

7 couplets

غزل شمارهٔ 307هر که عزم عشق رویش می‌کند

Audio

9 couplets

غزل شمارهٔ 309زلف شبرنگش شبیخون می‌کند

Audio

17 couplets

غزل شمارهٔ 317دل ز جان برگیر تا راهت دهند

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 319هر که سرگردان این سودا بود

Audio

16 couplets

غزل شمارهٔ 323آنچه نقد سینهٔ مردان بود

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 324عشق را پیر و جوان یکسان بود

Audio

8 couplets

غزل شمارهٔ 327هر که را اندیشهٔ درمان بود

Audio

21 couplets

غزل شمارهٔ 330هر که را در عشق تو کاری بود

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 334با لب لعلت سخن در جان رود

Audio

8 couplets

غزل شمارهٔ 336تا سر زلف تو درهم می‌رود

Audio

9 couplets

غزل شمارهٔ 338گر نسیم یوسفم پیدا شود

Audio

14 couplets

غزل شمارهٔ 339هر گدایی مرد سلطان کی شود

Audio

19 couplets

غزل شمارهٔ 341هر که صید چون تو دلداری شود

Audio

18 couplets

غزل شمارهٔ 344هرچه در هر دو جهان جانان نمود

Audio

21 couplets

غزل شمارهٔ 347برق عشق از آتش و از خون جهد

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 349یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 371قطره گم گردان چو دریا شد پدید

Audio

15 couplets

غزل شمارهٔ 375تا خطت آمد به شبرنگی پدید

Audio

9 couplets

غزل شمارهٔ 376در ره عشق تو پایان کس ندید

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 378دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید

Audio

19 couplets

غزل شمارهٔ 379درد کو تا دردوا خواهم رسید

Audio

16 couplets

غزل شمارهٔ 393عشق آبم برد گو آبم ببر

Audio

8 couplets

غزل شمارهٔ 395ای تو را با هر دلی کاری دگر

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 396پیر ما می‌رفت هنگام سحر

Audio

19 couplets

غزل شمارهٔ 399جان به لب آوردم ای جان درنگر

Audio

9 couplets

غزل شمارهٔ 400گر ز سر عشق او داری خبر

Audio

23 couplets

غزل شمارهٔ 402ساقیا گه جام ده گه جام خور

Audio

5 couplets

غزل شمارهٔ 413عمر رفت و تو منی داری هنوز

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 414چند جویی در جهان یاری ز کس

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 415آفتاب عاشقان روی تو بس

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 419غیرت آمد بر دلم زد دور باش

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 426آنکه سر دارد کلاهت نرسدش

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 427عشق آن باشد که غایت نبودش

Audio

13 couplets

غزل شمارهٔ 428عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش

Audio

23 couplets

غزل شمارهٔ 434ای ز عشقت این دل دیوانه خوش

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 442هر که هست اندر پی بهبود خویش

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 447خاصگان محرم سلطان عشق

Audio

7 couplets

غزل شمارهٔ 448هر که دایم نیست ناپروای عشق

Audio

11 couplets

غزل شمارهٔ 455عشق جانی داد و بستد والسلام

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 458خورد بر شب صبحدم شام ای غلام

Audio

16 couplets

غزل شمارهٔ 461عاشق لعل شکربار توام

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 465در خطت تا دل به جان در بسته‌ام

Audio

12 couplets

غزل شمارهٔ 467از می عشق تو مست افتاده‌ام

Audio

9 couplets

غزل شمارهٔ 468کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام

Audio

14 couplets

غزل شمارهٔ 469من شراب از ساغرِ جان خورده‌ام

Audio

10 couplets

غزل شمارهٔ 470بی دل و بی قراری مانده‌ام

Audio

18 couplets

Divan-e Ashʿar by Attar, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

Poems

غزل شمارهٔ 288–عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

غزل شمارهٔ 289–پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

غزل شمارهٔ 294–عقل در عشق تو سرگردان بماند

غزل شمارهٔ 305–هر زمانی زلف را بندی کند

غزل شمارهٔ 307–هر که عزم عشق رویش می‌کند

غزل شمارهٔ 309–زلف شبرنگش شبیخون می‌کند

غزل شمارهٔ 317–دل ز جان برگیر تا راهت دهند

غزل شمارهٔ 319–هر که سرگردان این سودا بود

غزل شمارهٔ 323–آنچه نقد سینهٔ مردان بود

غزل شمارهٔ 324–عشق را پیر و جوان یکسان بود

غزل شمارهٔ 327–هر که را اندیشهٔ درمان بود

غزل شمارهٔ 330–هر که را در عشق تو کاری بود

غزل شمارهٔ 334–با لب لعلت سخن در جان رود

غزل شمارهٔ 336–تا سر زلف تو درهم می‌رود

غزل شمارهٔ 338–گر نسیم یوسفم پیدا شود

غزل شمارهٔ 339–هر گدایی مرد سلطان کی شود

غزل شمارهٔ 341–هر که صید چون تو دلداری شود

غزل شمارهٔ 344–هرچه در هر دو جهان جانان نمود

غزل شمارهٔ 347–برق عشق از آتش و از خون جهد

غزل شمارهٔ 349–یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد

غزل شمارهٔ 371–قطره گم گردان چو دریا شد پدید

غزل شمارهٔ 375–تا خطت آمد به شبرنگی پدید

غزل شمارهٔ 376–در ره عشق تو پایان کس ندید

غزل شمارهٔ 378–دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید

غزل شمارهٔ 379–درد کو تا دردوا خواهم رسید

غزل شمارهٔ 393–عشق آبم برد گو آبم ببر

غزل شمارهٔ 395–ای تو را با هر دلی کاری دگر

غزل شمارهٔ 396–پیر ما می‌رفت هنگام سحر

غزل شمارهٔ 399–جان به لب آوردم ای جان درنگر

غزل شمارهٔ 400–گر ز سر عشق او داری خبر

غزل شمارهٔ 402–ساقیا گه جام ده گه جام خور

غزل شمارهٔ 413–عمر رفت و تو منی داری هنوز

غزل شمارهٔ 414–چند جویی در جهان یاری ز کس

غزل شمارهٔ 415–آفتاب عاشقان روی تو بس

غزل شمارهٔ 419–غیرت آمد بر دلم زد دور باش

غزل شمارهٔ 426–آنکه سر دارد کلاهت نرسدش

غزل شمارهٔ 427–عشق آن باشد که غایت نبودش

غزل شمارهٔ 428–عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش

غزل شمارهٔ 434–ای ز عشقت این دل دیوانه خوش

غزل شمارهٔ 442–هر که هست اندر پی بهبود خویش

غزل شمارهٔ 447–خاصگان محرم سلطان عشق

غزل شمارهٔ 448–هر که دایم نیست ناپروای عشق

غزل شمارهٔ 455–عشق جانی داد و بستد والسلام

غزل شمارهٔ 458–خورد بر شب صبحدم شام ای غلام

غزل شمارهٔ 461–عاشق لعل شکربار توام

غزل شمارهٔ 465–در خطت تا دل به جان در بسته‌ام

غزل شمارهٔ 467–از می عشق تو مست افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 468–کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام

غزل شمارهٔ 469–من شراب از ساغرِ جان خورده‌ام

غزل شمارهٔ 470–بی دل و بی قراری مانده‌ام

غزل شمارهٔ 288عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

غزل شمارهٔ 289پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

غزل شمارهٔ 294عقل در عشق تو سرگردان بماند

غزل شمارهٔ 305هر زمانی زلف را بندی کند

غزل شمارهٔ 307هر که عزم عشق رویش می‌کند

غزل شمارهٔ 309زلف شبرنگش شبیخون می‌کند

غزل شمارهٔ 317دل ز جان برگیر تا راهت دهند

غزل شمارهٔ 319هر که سرگردان این سودا بود

غزل شمارهٔ 323آنچه نقد سینهٔ مردان بود

غزل شمارهٔ 324عشق را پیر و جوان یکسان بود

غزل شمارهٔ 327هر که را اندیشهٔ درمان بود

غزل شمارهٔ 330هر که را در عشق تو کاری بود

غزل شمارهٔ 334با لب لعلت سخن در جان رود

غزل شمارهٔ 336تا سر زلف تو درهم می‌رود

غزل شمارهٔ 338گر نسیم یوسفم پیدا شود

غزل شمارهٔ 339هر گدایی مرد سلطان کی شود

غزل شمارهٔ 341هر که صید چون تو دلداری شود

غزل شمارهٔ 344هرچه در هر دو جهان جانان نمود

غزل شمارهٔ 347برق عشق از آتش و از خون جهد

غزل شمارهٔ 349یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد

غزل شمارهٔ 371قطره گم گردان چو دریا شد پدید

غزل شمارهٔ 375تا خطت آمد به شبرنگی پدید

غزل شمارهٔ 376در ره عشق تو پایان کس ندید

غزل شمارهٔ 378دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید

غزل شمارهٔ 379درد کو تا دردوا خواهم رسید

غزل شمارهٔ 393عشق آبم برد گو آبم ببر

غزل شمارهٔ 395ای تو را با هر دلی کاری دگر

غزل شمارهٔ 396پیر ما می‌رفت هنگام سحر

غزل شمارهٔ 399جان به لب آوردم ای جان درنگر

غزل شمارهٔ 400گر ز سر عشق او داری خبر

غزل شمارهٔ 402ساقیا گه جام ده گه جام خور

غزل شمارهٔ 413عمر رفت و تو منی داری هنوز

غزل شمارهٔ 414چند جویی در جهان یاری ز کس

غزل شمارهٔ 415آفتاب عاشقان روی تو بس

غزل شمارهٔ 419غیرت آمد بر دلم زد دور باش

غزل شمارهٔ 426آنکه سر دارد کلاهت نرسدش

غزل شمارهٔ 427عشق آن باشد که غایت نبودش

غزل شمارهٔ 428عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش

غزل شمارهٔ 434ای ز عشقت این دل دیوانه خوش

غزل شمارهٔ 442هر که هست اندر پی بهبود خویش

غزل شمارهٔ 447خاصگان محرم سلطان عشق

غزل شمارهٔ 448هر که دایم نیست ناپروای عشق

غزل شمارهٔ 455عشق جانی داد و بستد والسلام

غزل شمارهٔ 458خورد بر شب صبحدم شام ای غلام

غزل شمارهٔ 461عاشق لعل شکربار توام

غزل شمارهٔ 465در خطت تا دل به جان در بسته‌ام

غزل شمارهٔ 467از می عشق تو مست افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 468کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام

غزل شمارهٔ 469من شراب از ساغرِ جان خورده‌ام

غزل شمارهٔ 470بی دل و بی قراری مانده‌ام