Rubaʿiyat by Khayyam, in the Ruba‘i form

رباعی شمارهٔ 51هر سبزه که بر کنار جویی رسته‌ست

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 52یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 53چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 55آن را که به صحرای علل تاخته‌اند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 56آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 57آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 58آرند یکی و دیگری بربایند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 59اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 60از آمدنم نبود گردون را سود

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 61از رنج کشیدن آدمی حر گردد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 62افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 63افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 64ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 65این عقل که در ره سعادت پوید

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 67بر پشت من از زمانه تو می‌آید

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 68بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 69بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 70بر من قلم قضا چو بی من رانند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 71تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 72تا راهِ قلندری نپویی نشود

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 74چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 75حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 76در دهر چو آواز گل تازه دهند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 77در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 78دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 79روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 80زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 81عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 82کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 83کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 84گرچه غم و رنج من درازی دارد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 85گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 86گر یک نفست ز زندگانی گذرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 88گویند بهشت و حور و کوثر باشد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 89گویند هر آن کسان که با پرهیزند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 90می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 91هر راز که اندر دل دانا باشد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 92هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 93هرگز دل من ز علم محروم نشد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 94هم دانهٔ امید به خرمن ماند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 95یاران موافق همه از دست شدند

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 96یک جام شراب صد دل و دین ارزد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 97یک قطرهٔ آب بود با دریا شد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 98یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 99آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار

Audio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 100از بودنی ای دوست چه داری تیمار

Audio

2 couplets

Rubaʿiyat by Khayyam, in the Ruba‘i form

Poems

رباعی شمارهٔ 51–هر سبزه که بر کنار جویی رسته‌ست

رباعی شمارهٔ 52–یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است

رباعی شمارهٔ 53–چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ

رباعی شمارهٔ 54–آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 55–آن را که به صحرای علل تاخته‌اند

رباعی شمارهٔ 56–آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند

رباعی شمارهٔ 57–آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

رباعی شمارهٔ 58–آرند یکی و دیگری بربایند

رباعی شمارهٔ 59–اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند

رباعی شمارهٔ 60–از آمدنم نبود گردون را سود

رباعی شمارهٔ 61–از رنج کشیدن آدمی حر گردد

رباعی شمارهٔ 62–افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد

رباعی شمارهٔ 63–افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

رباعی شمارهٔ 64–ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

رباعی شمارهٔ 65–این عقل که در ره سعادت پوید

رباعی شمارهٔ 66–این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 67–بر پشت من از زمانه تو می‌آید

رباعی شمارهٔ 68–بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

رباعی شمارهٔ 69–بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

رباعی شمارهٔ 70–بر من قلم قضا چو بی من رانند

رباعی شمارهٔ 71–تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟

رباعی شمارهٔ 72–تا راهِ قلندری نپویی نشود

رباعی شمارهٔ 73–تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 74–چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 75–حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد

رباعی شمارهٔ 76–در دهر چو آواز گل تازه دهند

رباعی شمارهٔ 77–در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد

رباعی شمارهٔ 78–دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

رباعی شمارهٔ 79–روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

رباعی شمارهٔ 80–زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند

رباعی شمارهٔ 81–عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

رباعی شمارهٔ 82–کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

رباعی شمارهٔ 83–کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند

رباعی شمارهٔ 84–گرچه غم و رنج من درازی دارد

رباعی شمارهٔ 85–گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

رباعی شمارهٔ 86–گر یک نفست ز زندگانی گذرد

رباعی شمارهٔ 87–گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 88–گویند بهشت و حور و کوثر باشد

رباعی شمارهٔ 89–گویند هر آن کسان که با پرهیزند

رباعی شمارهٔ 90–می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

رباعی شمارهٔ 91–هر راز که اندر دل دانا باشد

رباعی شمارهٔ 92–هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

رباعی شمارهٔ 93–هرگز دل من ز علم محروم نشد

رباعی شمارهٔ 94–هم دانهٔ امید به خرمن ماند

رباعی شمارهٔ 95–یاران موافق همه از دست شدند

رباعی شمارهٔ 96–یک جام شراب صد دل و دین ارزد

رباعی شمارهٔ 97–یک قطرهٔ آب بود با دریا شد

رباعی شمارهٔ 98–یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد

رباعی شمارهٔ 99–آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار

رباعی شمارهٔ 100–از بودنی ای دوست چه داری تیمار

رباعی شمارهٔ 51هر سبزه که بر کنار جویی رسته‌ست

رباعی شمارهٔ 52یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است

رباعی شمارهٔ 53چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ

رباعی شمارهٔ 54آنان که محیط فضل و آداب شدند

رباعی شمارهٔ 55آن را که به صحرای علل تاخته‌اند

رباعی شمارهٔ 56آن‌ها که کهن شدند و این‌ها که نُوَند

رباعی شمارهٔ 57آن‌کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

رباعی شمارهٔ 58آرند یکی و دیگری بربایند

رباعی شمارهٔ 59اَجْرام که ساکنانِ این ایوان‌اند

رباعی شمارهٔ 60از آمدنم نبود گردون را سود

رباعی شمارهٔ 61از رنج کشیدن آدمی حر گردد

رباعی شمارهٔ 62افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد

رباعی شمارهٔ 63افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

رباعی شمارهٔ 64ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

رباعی شمارهٔ 65این عقل که در ره سعادت پوید

رباعی شمارهٔ 66این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 67بر پشت من از زمانه تو می‌آید

رباعی شمارهٔ 68بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

رباعی شمارهٔ 69بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

رباعی شمارهٔ 70بر من قلم قضا چو بی من رانند

رباعی شمارهٔ 71تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟

رباعی شمارهٔ 72تا راهِ قلندری نپویی نشود

رباعی شمارهٔ 73تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ 74چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 75حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد

رباعی شمارهٔ 76در دهر چو آواز گل تازه دهند

رباعی شمارهٔ 77در دهر هر آن‌که نیم‌نانی دارد

رباعی شمارهٔ 78دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود

رباعی شمارهٔ 79روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

رباعی شمارهٔ 80زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند

رباعی شمارهٔ 81عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

رباعی شمارهٔ 82کس مشکل اسرار اجل را نگشاد

رباعی شمارهٔ 83کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند

رباعی شمارهٔ 84گرچه غم و رنج من درازی دارد

رباعی شمارهٔ 85گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

رباعی شمارهٔ 86گر یک نفست ز زندگانی گذرد

رباعی شمارهٔ 87گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ 88گویند بهشت و حور و کوثر باشد

رباعی شمارهٔ 89گویند هر آن کسان که با پرهیزند

رباعی شمارهٔ 90می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد

رباعی شمارهٔ 91هر راز که اندر دل دانا باشد

رباعی شمارهٔ 92هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

رباعی شمارهٔ 93هرگز دل من ز علم محروم نشد

رباعی شمارهٔ 94هم دانهٔ امید به خرمن ماند

رباعی شمارهٔ 95یاران موافق همه از دست شدند

رباعی شمارهٔ 96یک جام شراب صد دل و دین ارزد

رباعی شمارهٔ 97یک قطرهٔ آب بود با دریا شد

رباعی شمارهٔ 98یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد

رباعی شمارهٔ 99آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار

رباعی شمارهٔ 100از بودنی ای دوست چه داری تیمار