آڈیوز

صداکار تناز پیراسته کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار تناز پیراسته کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

81نظمیں81آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 144ای که رحمت می‌نیاید بر منت

غزل شمارهٔ 212هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد

غزل شمارهٔ 215ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد

غزل شمارهٔ 217آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

غزل شمارهٔ 218آن سرو که گویند به بالای تو ماند

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 221مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

غزل شمارهٔ 227آخر ای سنگدلِ سیم‌زنخدان، تا چند

غزل شمارهٔ 228کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندند

غزل شمارهٔ 229پیش رویت دگران صورت بر دیوارند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 234آفتاب از کوه سر بر می‌زند

غزل شمارهٔ 235بلبلی بی‌دل نوایی می‌زند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 238بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 246دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند

غزل شمارهٔ 247با دوست باش گر همه آفاق دشمنند

غزل شمارهٔ 248شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

غزل شمارهٔ 249این جا شکری هست که چندین مگسانند

غزل شمارهٔ 250خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

غزل شمارهٔ 253به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند

غزل شمارهٔ 254اخترانی که به شب در نظر ما آیند

غزل شمارهٔ 255تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود

غزل شمارهٔ 257از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 271بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟

غزل شمارهٔ 272آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود

غزل شمارهٔ 273هفته‌ای می‌رود از عمر و به ده روز کشید

غزل شمارهٔ 274چه سرو است آن که بالا می‌نماید

غزل شمارهٔ 277بخت بازآید از آن در که یکی چون تو درآید

غزل شمارهٔ 278سروی چو تو می‌باید، تا باغ بیاراید

غزل شمارهٔ 279فراق را دلی از سنگ سخت‌تر باید

غزل شمارهٔ 280مرو به خواب که خوابت ز چشم بِرباید

غزل شمارهٔ 292شیرین‌دهان آن بتِ عیار بنگرید

غزل شمارهٔ 294آمد گه آن که بوی گلزار

غزل شمارهٔ 296دولت جان‌پرورست، صحبت آمیزگار

غزل شمارهٔ 297زنده کدام است بر هوشیار؟

غزل شمارهٔ 298شرط است جفا کشیدن از یار

غزل شمارهٔ 299ای صبر پای دار که پیمان شکست یار

غزل شمارهٔ 300یار آن بود که صبر کند بر جفای یار