رباعی شمارهٔ 126
Toggle stanza 1من چون تو نیابم تو چو من یابی صد
11
من چون تو نیابم تو چو من یابی صد
پس چون کنمت بگفت هر ناکس زد
22
کودک نیم این مایه شناسم بخرد
پای از سر و آب از آتش و نیک از بد
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
در راه طلب رسیدهای میباید
دامان ز جهان کشیدهای میباید
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 664
بیچاره که در میان دریا افتاد
مسکین چه کند که دست و پایی نزند
سعدیمواعظمفرداتشمارهٔ 15
رو جانب حق از همه سو باید بود
در کوشش نفی مو به مو باید کرد
نظیری نیشابوریدیوان اشعاررباعیاتشمارهٔ 79
ای صورت تو سکون دلها چو خرد
وی سیرت تو منزه از خصلت بد
سناییدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 124
گه جفت صلاح باشم و یار خرد
گه اهل فساد و با بدان داد و ستد
سناییدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 125
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور