شمارهٔ 15

در راه طلب رسیده‌ای میباید

دامان ز جهان کشیده‌ای میباید

ای صورت تو سکون دلها چو خرد

وی سیرت تو منزه از خصلت بد

گه جفت صلاح باشم و یار خرد

گه اهل فساد و با بدان داد و ستد

من چون تو نیابم تو چو من یابی صد

پس چون کنمت بگفت هر ناکس زد

رو جانب حق از همه سو باید بود

در کوشش نفی مو به مو باید کرد