رباعی شمارهٔ 1702

تا کی به جمال و مال دنیا نازی

آمد گه آنکه راه عقبی سازی

چون بلبل داریم برای بازی

چون گل که ببوییم برون اندازی

ناکرده به پرِّ پشهای دمسازی

چندیم به پای پیلِ هجر اندازی

هر روز ز نو پردهٔ دیگر سازی

تادر پس پرده عشق با خود بازی

از بس که تو خود به خویشتن مینازی

یک لحظه به عاشقی نمیپردازی

ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی

هر لحظه بر او نقش دگر اندازی

با زهره و با ماه اگر انبازی

رو خانه ز ماه ساز اگر میسازی

گر آنکه امین و محرم این رازی

در بازی بیدلان مکن طنازی