رباعی شمارهٔ 1701
Toggle stanza 1ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
11
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
22
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
فارسی متن کا ماخذ: گنجور