غزل شمارهٔ 310

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: اب

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 11

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
1
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب

That moon has returned, whose like the sky never saw even in dreams; he has brought a fire which no water can extinguish.

2
بنگر به خانه تن و بنگر به جان من
از جام عشق او شده این مست و آن خراب

Behold the body’s tenement, and behold my soul—Love’s cup has intoxicated the one and ruined the other.

3
میر شرابخانه چو شد با دلم حریف
خونم شراب گشت ز عشق و دلم کباب

When the master of the tavern became my heart’s companion, my blood turned to wine out of love, my heart to roast.

4
چون دیده پر شود ز خیالش ندا رسد
احسنت ای پیاله و شاباش ای شراب

When the eye is filled with his image, a voice proclaims, “Well done, goblet, and bravo, wine!”

5
دریای عشق را دل من دید ناگهان
از من بجست در وی و گفتا مرا بیاب

My heart suddenly descried the ocean of Love; it leaped away from me, saying, “Come, find me now!”

6
خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین
اندر پیش دوان شده دل‌های چون سحاب

The sun of the countenance of Shams-i D¯ın, Pride of Tabriz—in its track like clouds all hearts are running.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ممسک اگر به عرض سخا جوشد از شراب

دستی بلند می‌کند اما به زیر آب

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 342

صبح ازل به خامه زرین آفتاب

بر لوح سیم چرخ نوشتند این خطاب

جامیدیوان اشعارقصایدشمارهٔ 7

ابر تنک زند به زمین نرم نرم آب

نی گرد و نی گل است نه سایه نه آفتاب

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 48

فی ایمن الزمان اتی احسن الکتاب

اعنی مثال عاطفت شاه کامیاب

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 49

تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟

تا کی فضول گویی و آری حدیث غاب؟

رودکیابیات پراکندهشمارهٔ 18

گفتی به پیش خواجه که این غزنوی غرست

زان رو که تا مرا ببری پیش خواجه آب

سناییدیوان اشعارقصاید و قطعاتشمارهٔ 9

آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

امروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 912

از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

نادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 913

ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

شبنم گدای گلشن حسن تو آفتاب

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 914

خوابم ببسته‌ای بگشا ای قمر نقاب

تا سجده‌های شکر کند پیشت آفتاب

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 308

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور