غزل شمارهٔ 311
Toggle stanza 1زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
11
زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
دست نگر پا نگر دست بزن پا بکوب
22
مسخره باد گشت هر چه درختست و کشت
و آنچ کشد سر ز باد خار بود خشک و چوب
33
هر چه ز اجزای تو رو ننهد سر کشد
پای بزن بر سرش هین سر و پایش بکوب
44
چونک نخواهی رهید از دم هر گول گیر
خاک کسی شو کز او چاره ندارد قلوب