غزل شمارهٔ 1785
Toggle stanza 1باز بر خونم کمر بربسته ای
11
باز بر خونم کمر بربسته ای
وان دو ابروی سر بر بسته ای
22
من میان بر بستنت را بنده ام
موی را گویی کمر بر بسته ای
33
می روی چون تیر و در دل می خلی
تا خود از شست که بیرون جسته ای
44
ازتری آب از لبانت می چکد
بس که اندر چشم من بنشسته ای
55
تازه کردستی ز نم بر روی خود
هم به خون تازه در پیوسته ای
66
بر زمین پهلو نمی یارم نهاد
بس که خسرو را به مژگان خسته ای
آڈیو
اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔
لوڈ ہو رہا ہے…