غزل شمارهٔ 383
Toggle stanza 1ای رخ تو جنت اهل یقین
11
ای رخ تو جنت اهل یقین
لعل تو سرچشمه ماء معین
22
پرده زلفت ز رخ افتاد دور
«ازلفت الجنة للمتقین »
33
متقی آنست که دامان دل
شست ز آلودگی کبر و کین
44
صیقلی عشق ز جانش زدود
زنگ تصاریف شهور و سنین
55
رخت به منزلگه اطلاق برد
رست ز قید خرد و عقل و دین
66
جسم تو جامی ز عجم مستمد
آمد و جانت ز عرب مستعین
77
جسم بهل جان شو و اسرار عشق
قل بلسان عربی مبین
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور