غزل شمارهٔ 155

شاعر: جامی

صنف: غزل

ز ایام خرمی نفس دیگرم نماند

جز فقر و نیستی هوس دیگرم نماند

سبحه به کف شمار بدیهای خود کنم

بیرون ز سبحه دسترس دیگرم نماند

جز وایه های طبع که آسودگیم برد

در خواب زحمت مگس دیگرم نماند

برباد رفت هستی خود رسته نفس من

در راه فقر خار و خس دیگرم نماند

کوتاه کردم از همه کس دست التماس

جز سر فقر ملتمس دیگرم نماند

آن طایرم که مانع طوف ریاض قدس

جز چارچوب تن قفس دیگرم نماند

من جامیم به ناکسی خویش مبتلا

پروای ناکسی کس دیگرم نماند

آڈیو

اس نظم کے لیے شعر بہ شعر آڈیو وقت ابھی دستیاب نہیں۔

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

گفتگو

اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔