غزل شمارهٔ 385
شاعر: جامی
Toggle stanza 1ساقی برآمد ابر بهاران
11
ساقی برآمد ابر بهاران
شد سبزه و گل خرم ز باران
22
ژاله گهر ریخت در جام لاله
لاله علم زد بر کوهساران
33
نرگس گشاده چشمی پر اختر
شب تا سحر چون شب زنده داران
44
صحرا گرفتند خلوت نشینان
پیمان شکستند پرهیزگاران
55
خوش آنکه گیرد چون لاله ساغر
بر روی سبزه با گلعذاران
66
کرده بنفشه بر فوت فرصت
دراعه نیلی چون سوگواران
77
جامی خمش کن کان تازه گل را
همچو تو بلبل باشد هزاران
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور