زندہ رود

غزل شمارهٔ 1359

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ستند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 7

صنف: غزل

Toggle stanza 1
سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند
1

سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

چو ناله سوخت نفس با نگاه پیوستند

2

نرسته‌اند شرر وحشیان این کهسار

که دل ز سنگ‌ گرفتند و بر هوا بستند

3

نیاز طره اوکن اگر دلی داری

که ماهیان سعادت اسیر این شستند

4

ز پهلوی عرق جبهه مایه است اینجا

چو جام می همه جا بیدلان تهی‌دستند

5

به سنگ کم نتوان قدر عاجزان سنجید

نگه دلیل بلندیست هرقدر پستند

6

درآن بساط‌که منظور حسن یکتایی‌ست

ترحم است بر آیینه‌ای ‌که نشکستند

7

حذر ز الفت دلها درین جنون محفل

که شیشه‌های شکستن بهانه بد مستند

8

نمی‌توان به‌کمانخانهٔ فلک آسود

کجا گذشته چه آینده تیر یک شستند

9

ز ساز خلق به جز هیچ هیچ نتوان یافت

خیال نیستیی هست‌کاینقدر هستند

10

چو شمع بر نفسی چند گریه‌ کن بیدل

که سو‌ختند و به رمز فنا نپیوستند

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 226

فسردگان که طلسم وجود نشکستند

ازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 3903

ز فتنه ای دل و جانم به ناله بر دستند

که ناز و عشوه ز تاثیر صحبتش مستند

عرفیغزلیاتغزل شمارهٔ 324

بیا که خاوریان نقش تازه‌ای بستند

دگر مرو به طواف بتی که بشکستند

علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 42

به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

قرابه بر سر ابر بهار بشکستند

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 162

گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

مقیم عالم نازند هر کجا هستند

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 1360

مصوران به هزار انفعال پیوستند

که طرهٔ تو کشیدند و خامه نشکستند

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 1361

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور