زندہ رود

غزل شمارهٔ 1360

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ستند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 7

صنف: غزل

Toggle stanza 1
گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند
1

گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

مقیم عالم نازند هر کجا هستند

2

چو اشک شمع شرر مشربان آزادی

ز چشم خویش چکیدند اگرگهر بستند

3

همین نه نالهٔ ما خون شد از نزاکت یأس

کدام رشته‌کزین پیچ و تاب نگسستند

4

عنان‌کشان هوس صنعت نظر دارند

خدنگ صید جهانند تا ز خود جستند

5

به عاشقان همه‌گر منصب‌گهر بخشی

همان به عرض چکیدن چو اشک تردستند

6

نکرده‌اند زیان محرمان سودایت

اگر ز خویش‌گسستند باکه پیوستند

7

چه جلوه‌ای که چو شبنم هواییان گلت

شدند آب و غبار نگاه نشکستند

8

ز ساز عافیت خاک می‌رسد آواز

که ساکنان ادبگاه نیستی‌، هستند

9

کدام موج ندامت خروش طاقت نیست

شکستگان همه آواز سودن دستند

10

در این زمانه سخن محو یأس شد بیدل

دمید عقدهٔ دل معنیی‌که می‌بستند

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 226

فسردگان که طلسم وجود نشکستند

ازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 3903

ز فتنه ای دل و جانم به ناله بر دستند

که ناز و عشوه ز تاثیر صحبتش مستند

عرفیغزلیاتغزل شمارهٔ 324

بیا که خاوریان نقش تازه‌ای بستند

دگر مرو به طواف بتی که بشکستند

علامہ اقبالزبور عجمغزلیاتغزل شمارهٔ 42

به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

قرابه بر سر ابر بهار بشکستند

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 162

سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

چو ناله سوخت نفس با نگاه پیوستند

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 1359

مصوران به هزار انفعال پیوستند

که طرهٔ تو کشیدند و خامه نشکستند

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 1361

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور